Aranda organiseert schrijfweek voor boek- en scenarioschrijvers

Van 9 tot 15 mei 2027 organiseert Aranda een exclusieve week voor roman- en scenarioschrijvers in het Andalusische bergdorp Yegen; de perfecte omgeving om je project een goede zet vooruit te geven. De kleine groep van 8 tot 10 deelnemers wordt begeleid door Jacqueline Epskamp en Peter Boorsma.

Uitwisseling tussen roman- en scenarioschrijvers

Bijzonder aan de week is de uitwisseling tussen roman- en scenarioschrijvers. De week onderscheidt zich ook door de onderdompeling in de lokale cultuur van Yegen, het dorp waar de beroemde Britse auteur Gerald Brenan South of Granada schreef.

Het programma voorziet in een week vol workshops, coaching en genoeg tijd om te werken aan je project en lokale excursies. Deelnemers nemen een hoofdstuk, synopsis of plan van aanpak mee naar huis.

Voor wie?

De week is bedoeld voor mensen die zonder de hectiek en de routine van het leven thuis willen werken aan een roman, scenario of ander schrijfproject. Voor mensen die nieuwsgierig zijn naar Spanje en graag deel uitmaken van een kleine groep. En voor mensen die weten dat schrijven niet alleen plaatsvindt achter een bureau, maar ook tijdens een wandeling, een gesprek of een lange (Spaanse) lunch. Je leert van de docenten, maar waarschijnlijk nog veel meer van je medecursisten en maakt (schrijf)vrienden voor het leven.

De week is volgens de organisatoren van Aranda minder geschikt voor mensen die een volledig ingevuld programma verwachten of hechten aan Nederlandse gewoonten en etenstijden.

Meer informatie is te vinden op https://aranda.nl/een-hele-week-voor-je-boek-of-scenario/

Een tijdloos verhaal over drank, moralisten en sociaal verval

Precies 100 jaar na de invoering van de drooglegging in de Verenigde Staten verscheen het boek In Pursuit of the Pure Muse, geschreven door Peter Missler, geboren in Amersfoort en onlangs overleden in Santiago de Compostela (Spanje). Het is een fantastisch verhaal dat begint wanneer de twee drinkers Ezekiel Humphrey, schrijver van detectiveromans, en zijn metgezel Alfred Mittington op zoek gaan naar alcohol.

Hun reis voert hen door de duisterste krochten van de illegale drankhandel: de wereld van betweterige apothekers, stokers uit de Appalachen, dreigende gangsters, vechtlustige agenten, wellustige monniken, gewelddadige taxichauffeurs en onbeschrijfelijke speakeasy’s. Deze avonturen veranderen niet alleen de loop van Zekes nieuwe pulproman ingrijpend, maar aan het einde van hun traumatische pelgrimstocht staan de twee vrienden voor een afschuwelijke keuze…

In Pursuit of the Pure Muse is prettig leesbaar, maar heeft ook een actuele boodschap. De Engelstalige roman waarschuwt iedereen die de wereld wil verbeteren door anderen zijn wil op te leggen. “Uiteindelijk willen militante moralisten niet het leven van anderen verbeteren, maar dat van henzelf,” aldus Missler. In een tijd van polarisatie en hevige conflicten kan dit worden opgevat als een waarschuwing tegen radicalisme en fundamentalisme.

Peter Missler werd in 1959 geboren in Amersfoort. Hij studeerde korte tijd filosofie en verhuisde vervolgens naar Parijs, waar hij werkte als boekverkoper, huishoudelijke hulp, elektricien, kamerdienaar en straatmuzikant in de metro. Daarna keerde hij terug naar Nederland om aan de Universiteit Leiden een graad in de egyptologie te behalen. In 1993 verhuisde hij – vanwege de liefde – naar Granada en later naar Santiago de Compostela. Als lid van de Society leverde hij regelmatig bijdragen aan het George Borrow Bulletin en schreef hij verschillende romans. In 2010 publiceerde hij een studie over de legende van verborgen schatten in het negentiende-eeuwse Spanje, The Treasure Hunter of Santiago. Hij overleed in januari 2020 in het Spaanse Brión.

Peter Boorsma en andere vrienden namen het initiatief om de roman uit te geven ter nagedachtenis. Het Engelstalige boek In Pursuit of the Pure Muse kost € 19,50 en kan worden besteld via info@aranda.nl (ISBN 978-90-77747-73-5). Verzending binnen Nederland is gratis.

Spannend om te maken, spannend om te lezen

‘Alles over erven, schenken en nalaten’ – hoe saai kan dat zijn? Niet dus. Het magazine Voor nu en later is wel de meest verrassende waarvoor ik ooit heb gewerkt. Afgezien van feitelijke informatie over erven en nalaten in de nieuwe wintereditie 2018-2019 ook de verhalen van de oudste kroegen van Nederland, van bouwwerken die nooit werden voltooid en van verenigingen die historisch militair erfgoed in ere herstellen. En ontboezemingen van bekende en minder bekende Nederlanders over hun persoonlijke testament. Alle credits voor hoofdredacteur Roel Smit, vormgever Ronald Koopmans en uitgever Peter Frissen. Met artikelen van Dorine van Kesteren, Berber Bijma, Corien Lambregtse, Barbara Schilperoort, Norbert van Berckel en van mij.

Boorsma over Amersfoort

Waarom horen we nooit iets van Amersfoort? Ik ben in Amersfoort geboren en opgegroeid en ik vind het nog steeds een fantastische stad waar ik graag kom. Amersfoort heeft een prachtig middeleeuws centrum met een van de meest sierlijke kerktorens van Nederland, een unieke waterpoort en veel kleine pleintjes die in elkaar overlopen. Niets zo mooi als op een vroege zondagochtend door de straatjes en steegjes te slenteren. Ook de omgeving is prachtig.

Bevolking verdubbeld

Toen ik op mijn 18e Amersfoort verliet, telde de gemeente 75.000 inwoners. In die veertig jaar daarna is het inwonerstal verdubbeld tot 155.000 inwoners. Daarmee is het que inwonertal de 15e gemeente in Nederland, net onder Arnhem, direct boven Zaanstad.

Maar hoe komt het dat ik vanuit mijn huidige woonplaats Houten nooit iets hoor van Amersfoort, ondanks het feit dat ik erg ben gespitst op nieuws uit mijn geboortestad. Roep ‘Deventer’ en iedereen weet je te vertellen dat daar ieder jaar een grote boekenmarkt is en een Dickens-festival. Roep ‘Breda’  en mensen roepen ‘Taptoe’ en ‘Jazz festival’. Roep ‘Amersfoort’ en het blijft stil.

Geen musea met landelijke bekendheid

Als het gaat over musea over tentoonstellingen is het beeld niet anders: kleinere steden als Zwolle, Den Bosch, Leiden, Maastricht, Dordrecht en Leeuwarden hebben een of meer musea met landelijke bekendheid. Amersfoort moet het doen met ‘Flehite’ – toch vooral een streekmuseum – het geboortehuis van Mondriaan – zonder ‘Mondriaan’ – en het nieuwe Eemhuis, dat zich nog moet bewijzen. Amersfoort heeft geen smoel, niet iets om de stad bij vast te pakken.

Natuurlijk speelt het een rol dat er in Amersfoort nauwelijks hoger onderwijs is, een bekende gangmaker als het gaat om levendigheid en cultuur. Maar dat geldt toch ook voor steden als Dordrecht en Leeuwarden?

Eind jaren zeventig was Amersfoort vooral een dorp. Voor jongeren was er eigenlijk weinig te doen. Samen met een leerlingen van andere middelbare scholen heb ik geprobeerd daar wat aan te doen door het oprichten van Stichting Gaatjeskaas, met relatief succes. Want ook al is het horeca-aanbod sterk uitgebreid en enorm verbeterd – eind jaren tien heeft de stad nog steeds een dorpse uitstraling.

Fascinatie voor mijn geboortestad

Waar ligt dat aan? Is het slagschaduw van Utrecht? Gebrek aan ambitie? Ik wil het gaan verkennen en daar verslag van doen in een boek. Een verhaal over mijn fascinatie voor mijn geboortestad.

Werk voor mensen met psychische klachten

Projectleiders, beleidsmedewerkers en leidinggevenden van allerlei pluimage weten elkaar steeds beter te vinden bij het aan het werk helpen van mensen met psychische klachten, zo bleek gisteren tijdens de Estafettebijeenkomst Regionale samenwerking GGZ-Werk en Inkomen in Kasteel Woerden.

In 31 regio’s in heel Nederland zetten gemeentelijke afdelingen Werk & Inkomen en GGZ gezamenlijke projecten op om mensen met psychische klachten bij het zoeken naar werk, bijvoorbeeld via de methode IPS.  Maar hoe doen ze dat eigenlijk? Wat zijn de succesfactoren en de valkuilen en hoe kan de samenwerking beter? Die vragen kwamen aan de orde tijdens zes inspirerende workshops op de Estafettebijeenkomst, die was georganiseerd door de GGZ Nederland, het ministerie van SZW en de Programmaraad, waarin UWV, Cedris, Divosa en de VNG samenwerken.

Aranda redactie & advies verzorgt de verslaggeving van de workshops.

Empleadores y sindicatos peruanos optan por el diálogo

La agitación política actual en el Perú contrasta fuertemente con la determinación con que la organización empresarial Sociedad Nacional de Industrias (SNI) y la central sindical mayoritaria Confederación General de Trabajadores del Perú (CGTP) están trabajando en un diálogo social bipartito. “Después de tres años de contacto regular, una pasantía en la Fundación Laboral en los Países Bajos y el asesoramiento de FNV Mondiaal y DECP, la confianza mutua ha crecido enormemente”, constata el vicepresidente de SNI, José Naranjo. Los directorios de ambas organizaciones están convencidos de que el diálogo social bipartito puede proporcionar más estabilidad en el país. Durante una reunión de empresarios y sindicalistas con el ex director de la FNV Leo Hartveld y el ex secretario de VNO Sip Nieuwsma en octubre, quedó claro que los miembros de ambas organizaciones apoyan esta ruta.

“La economía informal, la flexibilización y la robotización son temas importantes que pueden abordarse muy bien en un diálogo entre empleadores y sindicatos”, respondió Hartveld a preguntas de los sindicalistas presentes. Nieuwsma destacó que si los interlocutores sociales logran presentar una propuesta conjunta sobre por ejemplo la ley de despido, es muy difícil para un gobierno desviarse de esta propuesta.

Sip Nieuwsma y Peter Boorsma del DECP estuvieron en Lima a fines de octubre para apoyar al SNI en el establecimiento de un diálogo con el movimiento sindical. Leo Hartveld y Astrid Kaag de FNV Mondiaal estuvieron en Perú en el mismo período para asesorar a la CGTP.

Verstrikt in het fonteinkruid

Watersporters, vissers en zwemmers hebben iedere zomer veel last van fonteinkruid, een waterplant die grote delen van de Randmeren bedekt. Maaien lijkt een oplossing. Recreanten en Rijkswaterstaat worden het echter niet eens over de rekening: wie moet die betalen? LEES MEER