Auteur: Peter Boorsma

Geplaatst op

Inschrijving schrijfweek in Yegen van start

Vanaf vandaag kunnen geïnteresseerden zich inschrijven voor ‘Schrijven in Yegen’; een bijzondere week voor boek- en scenarioschrijvers in Yegen, het bergdorp in Andalusië waar Gerald Brenan zijn South from Granada schreef. Deelnemers kunnen onder deskundige begeleiding werken aan hun roman, non-fictie-project, documentaire of speelfilm. Ze kunnen ervaringen uitwisselen en zich onderdompelen in de lokale cultuur.

Na een week vol workshops, coaching en voldoende tijd om te werken aan hun project nemen ze een synopsis, plan van aanpak of eerste hoofdstuk mee naar huis.

De workshops worden geleid door Jacqueline Epskamp, een van de meest ervaren scenarioschrijvers van Nederland. Ze schreef de films Drift, De Fuik en Loverboy, en werkte aan televisieseries als Divorce en De co-assistent. Daarnaast publiceerde ze de roman Stellenbosch en diverse thrillers. Als docent aan de Scenariovakschool deelt ze haar kennis en passie voor verhalen vertellen. Jacqueline ontving tweemaal de Visser-Neerlandia Prijs voor haar werk.

Peter Boorsma is historicus, auteur van Het andere Spanje. Dialoog met een ongekend land en vooral Spanje-kenner.

Er is plaats voor maximaal tien deelnemers.

In oktober organiseren we de workshop ‘De kunst van het afronden’, in dezelfde accommodatie in Yegen.

Geplaatst op

Artikel Historiek over de vergeten Spaanse dwangarbeiders in Nederland

Deze week verscheen er een artikel op de website Historiek van Peter Boorsma over Spaanse krijgsgevangen die door Napoleon in Nederland tewerkgesteld werden. “Jaren geleden had ik over de Spaanse gevangenen gelezen in een boekje van Martin Brill over Napoleon. Het was niet meer dan een bijzin, maar mijn aandacht was getrokken. Googelen leidde me tot een overzicht van de Spaanse dwangarbeiders die in de periode 1810-1814 waren overleden. De Spanjaarden werkten op Walcheren onder erbarmelijke omstandigheden aan de vestingwerking in Vlissingen en Veere.”

Informatie over de Spaanse krijgsgevangen die ook in Noord-Holland, Brabant en Limburg aan het wek werden gezet, is schaars en vooral fragmentarisch, vertelt Boorsma.

Toch lukte het hem om met behulp van buitenlandse literatuur en documenten uit het Zeeuws en het Nationaal Archief een beeld te geven van hoe de krijgsgevangen in Nederland waren terechtgekomen, hun werk en arbeidsomstandigheden. Dat resulteerde in het artikel op Historiek. Boorsma: “Stilletjes hoop dat iemand alsnog komt met veel informatie over deze interessante materie. Want hoe zijn ze na hun vrijlating in 1814 naar huis gegaan? Hoeveel zijn er gebleven?”

Geplaatst op

Een tijdloos verhaal over drank, moralisten en sociaal verval

Precies 100 jaar na de invoering van de drooglegging in de Verenigde Staten verscheen het boek In Pursuit of the Pure Muse, geschreven door Peter Missler, geboren in Amersfoort en onlangs overleden in Santiago de Compostela (Spanje). Het is een fantastisch verhaal dat begint wanneer de twee drinkers Ezekiel Humphrey, schrijver van detectiveromans, en zijn metgezel Alfred Mittington op zoek gaan naar alcohol.

Hun reis voert hen door de duisterste krochten van de illegale drankhandel: de wereld van betweterige apothekers, stokers uit de Appalachen, dreigende gangsters, vechtlustige agenten, wellustige monniken, gewelddadige taxichauffeurs en onbeschrijfelijke speakeasy’s. Deze avonturen veranderen niet alleen de loop van Zekes nieuwe pulproman ingrijpend, maar aan het einde van hun traumatische pelgrimstocht staan de twee vrienden voor een afschuwelijke keuze…

In Pursuit of the Pure Muse is prettig leesbaar, maar heeft ook een actuele boodschap. De Engelstalige roman waarschuwt iedereen die de wereld wil verbeteren door anderen zijn wil op te leggen. “Uiteindelijk willen militante moralisten niet het leven van anderen verbeteren, maar dat van henzelf,” aldus Missler. In een tijd van polarisatie en hevige conflicten kan dit worden opgevat als een waarschuwing tegen radicalisme en fundamentalisme.

Peter Missler werd in 1959 geboren in Amersfoort. Hij studeerde korte tijd filosofie en verhuisde vervolgens naar Parijs, waar hij werkte als boekverkoper, huishoudelijke hulp, elektricien, kamerdienaar en straatmuzikant in de metro. Daarna keerde hij terug naar Nederland om aan de Universiteit Leiden een graad in de egyptologie te behalen. In 1993 verhuisde hij – vanwege de liefde – naar Granada en later naar Santiago de Compostela. Als lid van de Society leverde hij regelmatig bijdragen aan het George Borrow Bulletin en schreef hij verschillende romans. In 2010 publiceerde hij een studie over de legende van verborgen schatten in het negentiende-eeuwse Spanje, The Treasure Hunter of Santiago. Hij overleed in januari 2020 in het Spaanse Brión.

Peter Boorsma en andere vrienden namen het initiatief om de roman uit te geven ter nagedachtenis. Het Engelstalige boek In Pursuit of the Pure Muse kost € 19,50 en kan worden besteld via info@aranda.nl (ISBN 978-90-77747-73-5). Verzending binnen Nederland is gratis.

Geplaatst op

Employers organizations of Andean countries start project to promote formality

At the end of November representatives the OECD and of employers’ organizations of Colombia, Ecuador, Peru and Bolivia came together in Lima (Peru) to discuss the informal economy and find ways to enlarge the formal sector in their countries. The participants agreed to make an inventory of possible actions, measures and laws that have proved to be effective and to come together in June for a follow up. The meeting was organized by the Dutch Employers’ Cooperation Programme (DECP).

Informality is an enormous problem in most of Latin-American countries and make out up to 70 percent of the economy. From an employers’ point of view informal enterprises form unfair competition, reduce the basis for taxation and hinder productivity growth of the country. Because of informality, improvements agreed on with trade unions only reach part of the workers.

There are some examples of successful projects, like the ‘renumeración integral annual’ in Peru. A form of payment in the agricultural sector where all levies, taxes etcetera affecting the height of the salary during the year are calculated to a daily basis. Reducing red tape takes away barriers to formalize. Factoring might help to eradicate informality in SME’s.

The participants of ANDI, CIP, SNI and CEPB will use the next half year to find good practices. They will also generate ideas about what employers’ organizations can do themselves and about government policies.  “The thing is to give a good example as employers and then ask government to join in a coherent approach of the big problem that is informality”, OECD investigator Juan Vázquez said.

DECP organizes this type of supranational meetings in order to support employers’ organizations and to  generate interchange of ideas and experiences. Reducing informality is a topic in all four countries but politicians often focus only on broadening social protection of workers. The meeting in Lima also focused on the economic consequences of informality, probably one main hindrances for Latin-American countries to catch up with high income countries.

Geplaatst op

Spannend om te maken, spannend om te lezen

‘Alles over erven, schenken en nalaten’ – hoe saai kan dat zijn? Niet dus. Het magazine Voor nu en later is wel de meest verrassende waarvoor ik ooit heb gewerkt. Afgezien van feitelijke informatie over erven en nalaten in de nieuwe wintereditie 2018-2019 ook de verhalen van de oudste kroegen van Nederland, van bouwwerken die nooit werden voltooid en van verenigingen die historisch militair erfgoed in ere herstellen. En ontboezemingen van bekende en minder bekende Nederlanders over hun persoonlijke testament. Alle credits voor hoofdredacteur Roel Smit, vormgever Ronald Koopmans en uitgever Peter Frissen. Met artikelen van Dorine van Kesteren, Berber Bijma, Corien Lambregtse, Barbara Schilperoort, Norbert van Berckel en van mij.

Geplaatst op

Boorsma over Amersfoort

Waarom horen we nooit iets van Amersfoort? Ik ben in Amersfoort geboren en opgegroeid en ik vind het nog steeds een fantastische stad waar ik graag kom. Amersfoort heeft een prachtig middeleeuws centrum met een van de meest sierlijke kerktorens van Nederland, een unieke waterpoort en veel kleine pleintjes die in elkaar overlopen. Niets zo mooi als op een vroege zondagochtend door de straatjes en steegjes te slenteren. Ook de omgeving is prachtig.

Bevolking verdubbeld

Toen ik op mijn 18e Amersfoort verliet, telde de gemeente 75.000 inwoners. In die veertig jaar daarna is het inwonerstal verdubbeld tot 155.000 inwoners. Daarmee is het que inwonertal de 15e gemeente in Nederland, net onder Arnhem, direct boven Zaanstad.

Maar hoe komt het dat ik vanuit mijn huidige woonplaats Houten nooit iets hoor van Amersfoort, ondanks het feit dat ik erg ben gespitst op nieuws uit mijn geboortestad. Roep ‘Deventer’ en iedereen weet je te vertellen dat daar ieder jaar een grote boekenmarkt is en een Dickens-festival. Roep ‘Breda’  en mensen roepen ‘Taptoe’ en ‘Jazz festival’. Roep ‘Amersfoort’ en het blijft stil.

Geen musea met landelijke bekendheid

Als het gaat over musea over tentoonstellingen is het beeld niet anders: kleinere steden als Zwolle, Den Bosch, Leiden, Maastricht, Dordrecht en Leeuwarden hebben een of meer musea met landelijke bekendheid. Amersfoort moet het doen met ‘Flehite’ – toch vooral een streekmuseum – het geboortehuis van Mondriaan – zonder ‘Mondriaan’ – en het nieuwe Eemhuis, dat zich nog moet bewijzen. Amersfoort heeft geen smoel, niet iets om de stad bij vast te pakken.

Natuurlijk speelt het een rol dat er in Amersfoort nauwelijks hoger onderwijs is, een bekende gangmaker als het gaat om levendigheid en cultuur. Maar dat geldt toch ook voor steden als Dordrecht en Leeuwarden?

Eind jaren zeventig was Amersfoort vooral een dorp. Voor jongeren was er eigenlijk weinig te doen. Samen met een leerlingen van andere middelbare scholen heb ik geprobeerd daar wat aan te doen door het oprichten van Stichting Gaatjeskaas, met relatief succes. Want ook al is het horeca-aanbod sterk uitgebreid en enorm verbeterd – eind jaren tien heeft de stad nog steeds een dorpse uitstraling.

Fascinatie voor mijn geboortestad

Waar ligt dat aan? Is het slagschaduw van Utrecht? Gebrek aan ambitie? Ik wil het gaan verkennen en daar verslag van doen in een boek. Een verhaal over mijn fascinatie voor mijn geboortestad.

Geplaatst op

Werk voor mensen met psychische klachten

Projectleiders, beleidsmedewerkers en leidinggevenden van allerlei pluimage weten elkaar steeds beter te vinden bij het aan het werk helpen van mensen met psychische klachten, zo bleek gisteren tijdens de Estafettebijeenkomst Regionale samenwerking GGZ-Werk en Inkomen in Kasteel Woerden.

In 31 regio’s in heel Nederland zetten gemeentelijke afdelingen Werk & Inkomen en GGZ gezamenlijke projecten op om mensen met psychische klachten bij het zoeken naar werk, bijvoorbeeld via de methode IPS.  Maar hoe doen ze dat eigenlijk? Wat zijn de succesfactoren en de valkuilen en hoe kan de samenwerking beter? Die vragen kwamen aan de orde tijdens zes inspirerende workshops op de Estafettebijeenkomst, die was georganiseerd door de GGZ Nederland, het ministerie van SZW en de Programmaraad, waarin UWV, Cedris, Divosa en de VNG samenwerken.

Aranda redactie & advies verzorgt de verslaggeving van de workshops.

Geplaatst op

Empleadores y sindicatos peruanos optan por el diálogo

La agitación política actual en el Perú contrasta fuertemente con la determinación con que la organización empresarial Sociedad Nacional de Industrias (SNI) y la central sindical mayoritaria Confederación General de Trabajadores del Perú (CGTP) están trabajando en un diálogo social bipartito. “Después de tres años de contacto regular, una pasantía en la Fundación Laboral en los Países Bajos y el asesoramiento de FNV Mondiaal y DECP, la confianza mutua ha crecido enormemente”, constata el vicepresidente de SNI, José Naranjo. Los directorios de ambas organizaciones están convencidos de que el diálogo social bipartito puede proporcionar más estabilidad en el país. Durante una reunión de empresarios y sindicalistas con el ex director de la FNV Leo Hartveld y el ex secretario de VNO Sip Nieuwsma en octubre, quedó claro que los miembros de ambas organizaciones apoyan esta ruta.

“La economía informal, la flexibilización y la robotización son temas importantes que pueden abordarse muy bien en un diálogo entre empleadores y sindicatos”, respondió Hartveld a preguntas de los sindicalistas presentes. Nieuwsma destacó que si los interlocutores sociales logran presentar una propuesta conjunta sobre por ejemplo la ley de despido, es muy difícil para un gobierno desviarse de esta propuesta.

Sip Nieuwsma y Peter Boorsma del DECP estuvieron en Lima a fines de octubre para apoyar al SNI en el establecimiento de un diálogo con el movimiento sindical. Leo Hartveld y Astrid Kaag de FNV Mondiaal estuvieron en Perú en el mismo período para asesorar a la CGTP.

Geplaatst op

Afscheid van elf jaar Sprank

Na elf mooie jaren stop ik als hoofdredacteur van Sprank. Het is een spannende en opwindende tijd geweest waarop ik met veel plezier en voldoening terugkijk, maar het is tijd voor iets nieuws. En ook voor Sprank is het natuurlijk goed dat  er iemand eens fris tegen aan kijkt.

In januari neemt Jolanda van den Braak het over. Zij is al sinds 2010 als eindredacteur nauw betrokken bij Sprank en zal er zeker een nog mooier blad van weten te maken.

De laatste jaren is er veel gebeurd rond Sprank. Zo is de lezersgroep nu veel uitgebreider dan de directeuren sociale diensten met wie we in 2007 zijn begonnen. Door de decentralisaties is ook de thematiek steeds breder geworden. Was het in de begintijd vooral werk en inkomen, tegenwoordig gaat het ook over jeugdzorg, psychische problematiek, vluchtelingen en wijkteams. Dergelijke veranderingen vragen natuurlijk om aanpassing van de bladformule, en die zal ook in de eerste helft van 2018 zijn beslag krijgen.

Sprank heeft altijd iets speels gehad. Zo hebben we eens een redactioneel in het Fries gehad. We hebben uitgepakt met een verhaal over vluchtelingen van maar liefst acht pagina’s toen dat actueel was en we hebben enkele prominenten uit het sociaal domein laten fotograferen in hun ochtendjas. Ik hoop dat Sprank dat rebelse blijft houden, maar dat is natuurlijk aan de redactie om dat te beslissen.

De vrijgevallen tijd wil ik  nog niet gelijk opvullen. Ik ga eerst genieten van een deeltijd-sabbatical en kijk wat er voor mooie dingen er op mijn weg komen.